Στην παρούσα ενότητα ο Ιατρός Ρευματολόγος κ. Γεώργιος Κατσίκας επιμελείται και σας παρουσιάζει χρήσιμες πληροφορίες για ορισμένες από τις γνωστότερες ρευματικές παθήσεις:

Οστεοπόρωση

Σύνδρομο Sjogren

Ινομυαλγία

ΟΡΙΣΜΟΙ ΡΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ

1) ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗ

Μεταβολικό νόσημα των οστών το οποίο χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα - πυκνότητα του οστού ( ισόρροπη μείωση τόσο του οργανικού όσο και του ανόργανου συστατικού του) και διαταραχή της μικρο-αρχιτεκτονικής του με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο κατάγματος (ακόμη και χωρίς κάκωση ή μετά από ελαφρά κάκωση ). Συνήθως είναι ιδιοπαθής και διακρίνεται σε δύο τύπους α) τη μετεμμηνοπαυσιακή ή τύπου Ι που εμφανίζεται σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και β) τη γεροντική ή τύπου II η οποία εμφανίζεται και στα δύο φύλα μετά την ηλικία των 65-70 ετών. Υπάρχει όμως και η δευτεροπαθής οστεοπόρωση που αν και πιο σπάνια οφείλεται σε πληθώρα νοσημάτων ή αλλων αιτιών (φαρμάκων, επεμβάσεων) . Η οστεοπόρωση χρήζει πάντοτε ιατρικής εκτίμησης και διερεύνησης . Οι ειδικευμένοι ιατροί που ασχολούνται με το πρόβλημα είναι οι Ρευματολόγοι , οι Ενδοκρινολόγοι, οι Ορθοπαιδικοί, οι Γυναικολόγοι και οι Φυσίατροι.

2) ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Αργά εξελισσόμενη μυοσκελετική διαταραχή η οποία τυπικά επηρεάζει αρθρώσεις των άκρων χεριών, της σπονδυλικής στήλης, των γονάτων , των ισχίων και χαρακτηρίζεται από πόνο, τοπική ευαισθησία, κριγμό, δυσκαμψία, διόγκωση και περιορισμό κινητικότητας (είτε μόνο του το καθένα είτε σε οποιονδήποτε μεταξύ τους συνδυασμό). Τα κλινικά συμπτώματα και σημεία οφείλονται σε εκφύλιση του αρθρικού χόνδρου και συνοδή αντίδραση του υποκειμένου οστού.

3) ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ

Άλγος στην οσφύ ή και στους γλουτούς ποικίλλης αιτιολογίας . Η ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΣΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΗΣ ΝΟΣΟΥ. Ο Ρευματολόγος οφείλει να βρει το αίτιο προκειμένου να σχεδιάσει τη θεραπεία.

4) ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ

Γενικός όρος που αναφέρεται σε άλγος των αρθρώσεων, των μυών, των τενόντων, των συνδέσμων, των οστών και γενικά των στοιχείων του μυοσκελετικού συστήματος. Επομένως κάθε μυοσκελετικός πόνος ανεξαρτήτως αιτιολογίας είναι ρευματισμός (ο ορισμός περιλαμβάνει και την αρθρίτιδα οποιασδήποτε αιτιολογίας) . Συνήθως δε χρησιμοποιείται ως όρος μεταξύ των ιατρών γιατί δε δίνει πληροφορίες σχετικά με την αιτολογία του άλγους (μηχανική-εκφυλιστική ή μη ) αλλά είναι αρκετά διαδεδομένος μεταξύ των ασθενών και του περιβάλλοντός τους αν και όπως φαίνεται δε του αποδίδουν όλοι τους το ίδιο νοηματικο περιεχόμενο.

5) ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑ

Άλγος στον αυχένα ποικίλλης αιτιολογίας. Η ΑΥΧΕΝΑΛΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΣΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΛΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΗΣ ΝΟΣΟΥ. Ο Ρευματολόγος οφείλει να βρει το αίτιο προκειμένου να σχεδιάσει τη θεραπεία.

6) ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Κάθε φλεγμονή της άρθρωσης (ανεξαρτήτως αιτιολογίας) καλείται αρθρίτιδα . Η αρθρίτδα σε γενικές γραμμές μπορεί να είναι φλεγμονώδης (ρευματοειδής. ψωριασική, ουρική, αντιδραστική κ.α.) εκφυλιστική (οστεοαρθρίτιδα κ.α.), τραυματικη, σηπτική (μικροβιακή, ιογενής, μυκητιασική κ.α.. Χρέος του Ρευματολόγου είναι να αποκαλύψει την αιτία της και να προβεί στην απαραίτητη θεραπεία.

7) ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Χρόνια συστηματική φλεγμονώδης νόσος άγνωστης αιτιολογίας η οποία χαρακτηρίζεται από τον τύπο της προσβολής των διαρθρώσεων (αρθρώσεων με υαλοειδή χόνδρο ) Συνήθως ξεκινάει σταδιακά με πρωινή δυσκαμψία και ατρακτοειδή διόγκωση των μικρών αρθρώσεων των χεριών και εξελίσσεται προσβάλλοντας και άλλες αρθρώσεις καθώς και εσωτερικά όργανα. Το νόσημα αποτελεί το πρότυπο ρευματολογικό νόσημα . Χρήζει τακτικής παρακολούθησης από Ρευματολόγο.

8) ΟΥΡΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

Φλεγμονή άρθρωσης λόγω εναπόθεσης αλάτων ουρικού μονονατρίου σε ασθενείς με υπερουριχαιμία ( αυξημένο ουρικό οξύ ). Χρήζει αγωγής για την καταπολέμηση της φλεγμονής και της ελάττωσης του ουρικού οξέος. ΠΡΟΣΟΧΗ ? Ένα μικρό μέρος των υπερουριχαιμικών εμφανίζει αρθρίτιδα και ουσιαστικά χρήζει αγωγής.

9) ΠΕΡΙΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΩΜΟΥ

Γενικός όρος που αναφέρεται σε μια σειρά παθήσεων των μαλακών μορίων του ώμου( μυών, τενόντων,θυλάκων) με κύριο χαρακτηριστικό το άλγος στις κινήσεις των άνω άκρων. Ο όρος δε συνηθίζεται μεταξύ των ιατρών λόγω της μη ειδικότητάς του.

10) ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΣ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΗΣ ΛΥΚΟΣ

Χρόνια, υποτροπιάζουσα, φλεγμονώδης και συχνά εμπύρετος πολυ-συστηματική διαταραχή του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται κυρίως από προσβολή του δέρματος, των αρθρώσεων, των νεφρών και των βλεννογόνων. Είναι αγνώστου αιτιολογίας και πιστεύετε ότι είναι αποτέλεσμα έκπτωσης των μηχανισμών που ρυθμίζουν την αυτοανοσία.

11) ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Νοσήματα στα οποία ο οργανισμός επιτίθεται εναντίον συστατικών του τα οποία πλέον δεν αναγνωρίζει ως ίδια (δικά του). Τέτοια νοσήματα ενδεικτικά αναφέρουμε το Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο, τη Ρευματοειδή Αρθρίτδα, το Συστηματικό Σκληρόδερμα , το Σύνδρομο Sjogren's, τις Αγγειίτιδες , τις Οροαρνητικές Σπονδυλαρθρίτιδες. Πρόκειται για τα κατ΄ εξοχήν νοσήματα που υπάγονται στη σφαιρα της Ρευματολογίας

12) ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Γενικός όρος που αναφέρεται σε γενικευμένη εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου ( δίσκου μεταξύ δύο γειτονικών σπονδύλων) και συνοδό αρθρίτιδα των οπίσθιων αποφυσιακών αρθρώσεων ( που γεφυρώνουν τους σπονδύλους). Η δισκοπάθεια ( ιατρικά εκφυλιστική δισκαρθροπάθεια αποτελεί αλλά όχι πάντα αίτιο οσφυαλγίας και αυχεναλγίας. Η μονήρης προβολή πυρηνικού δισκικού υλικού σε κάποιο ευένδοτο σημείο του εξωτερικού ινώδους δακτυλίου του μεσοσπονδύλιου δίσκου καλείται δισκοκήλη και όταν αποτελεί αίτιο πόνου συνήθως προκαλεί ισχιαλγία ( άλγος κατά μήκος του κάτω άκρου)